حديثى گرانمايه دربارهء اهل بيت عليهم السلام اميرمؤمنان عليه السلام روزى در ميان جمعيت انصار و مهاجر اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را از قول خداوند متعال نقل كرد كه حضرت حق فرموده : من رحمانم و ريشهء آن رحم است و آنكه با رحم باشد با او خواهم بود و آنكه از او دور باشد از وى دور مىباشم ، آنگاه خطاب به جمعيت فرمود : بر پايهء اين روايت ، فقط خداوند متعال با كسانى رابطه خواهد داشت كه رحم را وصل مىكنند و با كسى كه قطع رحم نمايد رابطه‌اى نخواهد داشت سپس پرسيد : هيچ مىدانيد رحم چيست ؟ گفتند : منظور از رحم خويشاوندان ماست . حضرت فرمود : اگر خويشاوندان شما از كافران باشند باز وصل به ايشان مايهء وصل به خداست ؟ گفتند : البته اين گونه خويشاوندان از دايرهء اين حكم بيرون‌اند و صلهء رحم شامل ايشان نمىشود ، بلكه منظور خدا صلهء رحم با خويشاوندان مؤمن است . حضرت فرمود : اينكه صلهء رحم با خويشاوندان مؤمن واجب است ، از چه روست ؟ آيا از اين جهت نيست كه تمامى به يك رحم ( پدر و مادر ) باز مىگرديد ؟ گفتند : آرى . فرمود : پدران و مادران شما در اين جهان براى شما چه كردند كه صلهء رحم ايشان بر شما واجب است ؟ آنان چه كردند كه حتى فرزندان و فرزندان آنان نيز مىبايست مورد وصل قرار گيرند ؟ گفتند : شما بگوييد ، فرمود : آنان در حق شما دو كار كردند ، يكى اينكه شما را تغذيه كردند و ديگر آنكه شما را از خطرات و آسيب‌ها دور داشتند سپس فرمود : اين دو كار نيز چندان پايدار نبوده و نيست چون تغذيهء شما